Czuję się wolna do momentu kiedy
Linia mojego życia natrafia na mur
Wtedy plączę się i ze strachu chowam
Się w sobie na wiele długich dni i nocy.

Są ciągle takie miejsca, które znam tylko ja.

Jestem naiwna, prosta, infantylna
I pierdolę to, że tak nie wypada,
Że to nie na miejscu.

Szukam naturalnego stanu.
Wolność, chaos, niewiedza
I pustka i tylko nie patrz na mnie
Nigdy więcej w ten sposób.

Jestem czymś co było, co jest i co będzie.
Jestem jedyną rzeczą stałą.
To czego chwytam się w chwilach
Ostatnich jest głęboko we mnie.
Nigdy tego nie poznasz,
Nie dotkniesz, nie ujarzmisz.
To jest druga strona -
Niewielu tam przechodzi.